ناتور رحمانی
|
ناتور رحمانی
حقيقت کدام است؟
زندگي هريک از ما شبيۀ تابلويست بديوارهستي… که وقتی از ديوار جدا گردد نقشی از خود بجاميگذارد، نقش های بازمانده بديوار نمای متفاوتی دارند. مثلن: قابل هويت و نظرگير، ضعيف و مخدوش و يا آواری خاکستری. حقيقت کدام است ؟ پندار چنين است: نقش نظرگير از آن خادمان بشر و حاميان حق بوده که قطره قطره از وجودخويش در بحر تفکر مايه گذاشته، از نور و حرارت وجدان آگاه چون بخار متصاعد و چون ابر پرباری گرديده اند که بدون تشخيص و تبعيض بسر همگان گهربار باريده اند …. مگر اسف انگيز حکايتی!! بيشترينه ها فراست باروری نداشته گرد نادانی در لجن استحاله پاک کرده از مرداب عقايد مسموم کيش، نژاد، و زبان رفع تشنگی نموده و در تلاش برای شناسايی هويت خود کرم واره خاک را زير و رو کرده اند . و آنانکه مجال درک داشته اند و انديشۀ باروری قطره قطره بخار گرديده به فضا رفته اند، زيرا شفافيت، برازندگی و پاکيزه گی شان ابر گونه بوده است …. و دردانگيزتر اينکه: وقتی حقيقت در ذهن آدم چيزفهم ترور گرديد او تفاوت های مشميز کننده را در اصل و فرع پيدا و ناپيدا منسوخ شده ديد همانجا روی چار راۀ شکاکيت و ترديد ميخکوب گرديد و ندانست از کدام راه رود؟ گمکردۀ گمراه در برزخ گمان و يقين ترسيد و لرزيد … وقتی ديد رهنما رهزن است و رهبر راشی، گلهای سرسبد سست ايمان، بی اراده و لکه دار اند و فرشته گان شمايل ابليس دارند، عارف عامی است و عوام فريب، نگهبان ناشی است و جانی، بنام عدالت جنايت ميشود و نان از چنگگ آبرو آويزان است و هنر از بی هنری در نهانخانه پنهان … رنگش پريده ضعيف و مخدوش شد . او فکر کرد حقيقت همين است و چنين نقشی از خود بديوار هستی گذاشت. وقتی احساس تميز، شک و ترديد بمثابۀ خون نفرتباری در رگ و پی آدم رهپو جريان يابد موريانه های تفکيک رشته های نهادش را ميجود و او درمانده فرياد ميزند: حقيقت کدام است ؟ آواری خاکستری وقتی از ديوار هستی فرو می ريزد که خدايان زور و زر در زيرزمين تاريک جهل و نابخردی حقيقت شکستۀ وجود خودرا ليحم می کنند و با شمشير عقايد گنگ تبعيض و تعصب خودخواهانه هستی را معدوم ميسازند . بنام خدا، خلق و خديو معامله می کنند و خاکيان افتاده از پاه را نان، نام و ناموس چپاول …. اين قماش که زر را می پرستند و زور را بنده اند در مخيلۀ زنگ گرفتۀ شان حقيقت را چنين می بينند و چنان می کنند!! تا نقش شان در ديوار هستی به آواری خاکستری تبديل گردد . وقتی مردن انتهای يک بخشی از سفر زندگيست نه ختم آن. پس حقيقت کدام يکی است؟ حقيقت کدام است؟
جنوری 2001 اسلام آباد ناتور ( رحمانی )
|