سالار عزيزپور
مونشن / المان
دو سروده یی از دفترشعر" آخرین
وخشور"
نفرين باد
پيش از آن که نباشيم
و باد
بر جنازه ی اجساد مان
نفرين کند
بيا
تا دست های مان را
حمايلی
سازيم
و قلب های مان را
پناهگاهی
پناهگاهی
برای بی پناهی
که "سرزمينی را بر
دوش دارد"
پيش از آنکه نباشيم
و باد بر جنازه ی اجساد مان
نفرين
کند!
«»«»«»«»«»«»«»
غربت غريب
به سجده گاه
کدامين عبود بنشينم
در اين سپيده دمانی
که عشق می خندد
و اشک می رخشد:
به قبله گاه کدامين سجود سجده کنم
که "قبله
يی بجز از غربت غريب ندارم"
«»«»«»«»«»«»«»
ادبی ـ هنری
صفحهء
اول
|