مايه
ديده ام در سکوت او غوغا
نای بشکسته ، دل ولی دريا
نامه های چکيده از دل شب
خوانده ام بس ، ورق ورق تنها
اين زمين از غرور ما سر مست
ما ز پيمانهء خيال ، اين جا
داستان های طرفه ای خواندم
از پر و بال و سايهء عنقا
نالهء زخم ديده می جويم
نکته های نگفته ء پيدا
شهر آشوب الفت آهنگی
می دهد مستی ام از آن بها
آسمان از ترانه پر شده است
چشم عشاق از می و مينا
از سحر تا ستاره می بخشند
عارفان جام بيخودی بر ما
عطر بيداری است و طرح گداز
مايـــه بی نيـــــازی فــــــردا