درد ِ مشترک
نیازی نیست تا هردم
از رنجما یه ای که می ازاردت
با من به سُخن ایی
تا ترا
با شعر دراویزَم
زیرا نگاه تو شعر من اَست
جویباری از ترنم ِ درد
من ترا هرروز
غم اسا می سرایم
«»«»«»«»«»«»
ز نبو ر غر بت
ا ی ا فسانه ای که غر بت ات نامم
ز نبو ر زیبا یی هستی
که هرد م به احساس و جو د م نیش می خلا نی
من ا حساس زهر زخم هز ا را ن نیش د ا رم
ا ز و طن
ا ه
بیش ا ز ا ین نیشم نز ن
«»«»«»«»«»«»