د اسمان پرتندي
مه وه تدبير مو د تقدير زولانه
د برخليک پښې مو بيا زنځير زولانه
څو به په بند د بنده ګۍ کې يو ټول
له فلسطينه تر کشمير زولانه
د تورانديو د زنديو زندان
له تراجميره تر پا مير زولانه
نه چې وادي د تورې شپې مو کړي بيا
د پر مخيون دا ستر بهير زولانه
تنا مو وکښي د اسمان پر تندي
په بهانه د خدايي وير زولانه
په ګرمانه کې د ناکړې ګناه
هسې د بل په تور اسير زولانه
چه د مهال زليخايي مكرونو
شكلى يوسف کړپه تزويرزولانه
پرې! شي پرځای د بېګناه«حسنک»
کوم ګناهګار امير، وزير زولانه
د زر و زور خدايان دې ګرځي ازاد،
وي بنده ګان يې تل زهير زولانه!
ګوندې بې نياوه لارويان د تيارو،
کاندې نياوګر د خپل ضمير زولانه !
١٠-٣-٢٠٠٤