داود درياباری
|
داود درياباری
کجایی؟...
من، خطوطٍ شکسته ی سرنوشتم را در کف دست بلورین- شما - میخوانم : آینا.!
همه ی باریک راه های وجودم در تو پایان می پذیرند.
همه ی ستاره هایم ریشه درخورشید چشمان تو دارند.
ای تو تعبیر تمام خوابهایم.!
شامگاهان که - پرستوی های باران خورده پلک ات٬ به زیرابروانت می گریزند.
- دلم را- چادرابری سیاه وسرد می پیچد؛ کسی درناکجای رویام با گریه می گوید:
کجایی؟ نازنین .! ای آنکه با گرمای چشمان تو معتادم.!
" گرم یاد آوری یا نه،من از یادت نمی کاهم ." " تورا من چشم در راه هم
«»«»«»«»«»«»«»«»«»
«»«»«»«»«»«»«»«»«»
|